Ветеранга чын күңелдән сәлам

Фото Рождествено авыл җирлеге ветераннар советы архивыннан

Бу тыйнак, искиткеч хатын-кыз турында язмый кала алмыйм. Рождествено җирлегенең Тангачи авылында яшәүче тыл хезмәтчәне, сугыш ветеранының тол хатыны Елена Федоровна Михеева белән очрашудан алган тәэсирләрем белән уртаклашырга рөхсәт итегез. Аның тормышында быел ике мөһим дата - Җиңүнең 75 еллыгы һәм аның тууына 95 ел. Аның турында элегрәк язарга теләгән идем, әмма Елена Федоровнаның тормышында зур кайгы булды. Узган ел ул кызы Нина һәм улы Евгенийны җирләде. Бәла аңа нык тәэсир итте: сәламәтлегенә дә, уй-фикерләренә дә...  Аның күзләренең нуры сүнде. Борчымады... Кәефем, мөнәсәбәтем белән аңа шатлык китерәсе килә.

Федор Васильевич һәм Мария Федосовна Андреевлар гаиләсендә 1925 елның 7 августында кыз туа, аңа Елена дип исем кушалар. Әтисе авыл советы рәисе, соңрак «Беренче Май» колхозы рәисе була, ә әнисе төрле эшләрдә эшли. Җәмәгать эшләре һәм үз хуҗалыклары белән яшиләр. Кызлары, барлык балалар кебек үк, җәй көне күлгә су коенырга һәм кәрәкәләр тотарга йөри. Кышын чана шуа, кар атышып уйный. Мәктәптә укый, алты сыйныф тәмамлый. Белеме аның гомеренә җитә,  ә зирәклеге еллар белән килә. Шатлыклары да, авырлыклар да була. Сугыш вакыты һәм сугыштан соңгы елларның хәсрәте аңа да җитә. Ачлык, ялангачлык - барысын да кичерә. Бәрәңге уңышына, ашлык өлгерүгә, яңа кояшлы көнгә сөенә. Авылда исән калу җиңелрәк тоелса да, моның өчен күп хезмәт куярга туры килә. Уналты яшьлек кыз Апас районында окоп казый, ә 1942 елның апрелендә Казан шәһәренә хезмәткә мобилизацияләнә. Минем алдымда аның Кызыл Армия кенәгәсе: «ТАССР ЭЭМ УПО хәрбиләштерелгән шәһәр янгын командасы, отделение командиры, кече сержант". Хезмәт итү вакыты: 1942 елның 15 апреле - 1946 елның 19 августы. Аннан соң бирелгән форма киемнәре исемлеге. Хезмәте буенча нәрсә белән шөгыльләнгәнен тасвирлауның кирәге юк - барысы да билгеле. "Бөек Ватан сугышында катнашкан өчен Андреева Елена Федоровна СССР Югары Советы Президиумының 1945 елның 9 маендагы Указы белән «1941-1945 еллардагы Бөек Ватан сугышында Германияне җиңгән өчен» медале белән бүләкләнгән”. Медальне 1946 елның сентябрендә ала. Сугышта катнашкан Михеев Михаил Федосеевичка кияүгә чыга. 48 ел бергә яшиләр. Ире «Комсомол» совхозында тракторчы, трактор бригадасы бригадиры була, аннары Рождествено мәктәбендә производствога өйрәтү укытучысы булып эшли. Мин дә аннан МТЗ-80 тракторын йөртү күнекмәләренә өйрәндем әле. Алар гаиләсендә өч бала үсә. Елена Федоровна клубта җыештыручы булып эшли, гаиләдә әни, йортта хуҗабикә була. Бакчада эшли, яшелчә үстерә, аларны подвалда саклый. Барысына да өлгерергә тырыша. Әле хәзер дә өйдә кайнаша, бакчада кыяр, помидорлар белән мәш килә. Оныклары белән горурлана - алар бишәү, җиде оныкчыгы бар.  Тик утыра белми, әмма кайгы-борчулар аркасында начарланган сәламәтлегенә зарлана башлады. Елена Федоровна - авылда хөрмәтле кеше, ачык йөзле, мәрхәмәтле, һәрвакыт авылдашларына ярдәм кулы суза. Хәзер аның турында кызы Лида кайгырта һәм ярдәм итә (рәсемдә уңда).