54 елдан соң очрашу

Илья Григорьевич белән без языша башладык. Аның хатларыннан мин аның тормышы турында күп нәрсә белдем.

Аны армиягә Чабаксардагы сәнгать училищесының өченче курсыннан алалар. «Капкан» журналындагы беренче рәсемнәре хезмәт иткән вакытында ук басылып чыга. Демобилизацияләнгәннән соң ул училищеда укуын дәвам итә, газета-журналлар өчен даими рәвештә рәсемнәр ясый башлый. Кичләрен «Чувашкабель» заводында рәссам-бизәүче булып эшли. 1966 елдан Илья Бородкин «Пионер сасси» («Клич пионера») балалар газетасының, шулай ук «Капкан» журналының даими штаттан тыш хезмәткәре була.

1967 елда яшь рәссам үз геройларын - пионер Васяны һәм аның эте Кашпураны уйлап таба. Шул вакыттан бирле алар 45 ел дәвамында балалар һәм мәктәп укучылары өчен газеталар битләрендә «сәяхәт итәләр». Соңрак мәктәпкәчә яшьтәге балалар өчен «Гетте» («Уенчыклар») журналы да чыгара башлыйлар. Ул әлеге басма өчен дә рәсем ясый һәм яза башлый.

Диплом яклаганнан соң, мәдәният министрлыгы тәкъдиме буенча, Бородкинны балалар сәнгать мәктәбе оештыру өчен Чуваш АССРның бер районына җибәрәләр. Әмма туган Ядринда туры килә торган бина булмый, шуңа күрә Илья хатыны белән бергә район үзәге Ибресига күчеп килә. Анда Бородкиннар гаиләсе ун ел яши. Мәктәптә эшләү яхшы бара: беренче чыгарылышның барлык укучылары да диярлек сәнгать уку йортларына керә. Аларның өчесе Чувашстанның атказанган рәссамнары була.

1979 елда редакция чакыруы буенча Чабаксарга «Пионер сасси» журналына кайта. Тик шәһәрдә һәрвакыт табигатьне сагына, чөнки анда фантазия яхшырак эшли, яхшырак уйланыла һәм рәсем ясала. Шулай да туган Ядринда да сәнгать мәктәбе оештырырга кирәк дигән уй Илья Григорьевичның башыннан чыкмый.

Бу проблеманы хәл итү һәм туган шәһәренә күчү мөмкинлеге табылганчы озак сөйләшүләр алып барыла. Һәм барысы да яңадан башлана, яңадан уку процессын оештыру буенча кыенлыклар. Музыка һәм рәсем мәктәбен сәнгать мәктәбенә берләштергәч, Бородкин директор вазифасыннан баш тарта һәм яңа ачылган гимназия каршында филиалны оештыра.

Кем булып кына эшләсә дә, ул газета-журналларга рәсем ясау һәм язудан туктамады. Аның геройлары Вася һәм Кашпура турында шул исемдәге китап дөнья күрә. Яшәү урыннарында Илья Григорьевич район газеталары белән даими элемтәдә тора, шул исәптән Ядринда да. Аны даими рәвештә «районка»га эшкә чакырып торалар. Гимназиядәге эшен калдырып, җаваплы секретарь булып «Знамя труда» газетасына күчә.

Ядрин шәһәренең юбилеена туган якны өйрәнү музеен җиһазлау һәм бизәү зарурлыгы туа. Илья Бородкиннан рәссам буларак ярдәм сорыйлар. Ядрин шәһәренең юбилеен тантаналы рәвештә билгеләп үтәләр. Аның үзен дә зур тантана белән лаеклы ялга озаталар.

...Илья Григорьевич шулкадәр елдан соң минем белән очрашуына бик шатланды. Аның белән аралашканда бер гаҗәеп факт та ачыкланды: аның бер гравюрасы «Камская новь» (“Кама ягы”) газетасы редакциясенә килеп эләккән. Күрәсең, Сура һәм Кама пейзажлары нәрсә белән дә булса охшаштыр. Редакция үтенече буенча ул Лаешка Сураның тагын берничә пейзажын җибәрә. Бу юлларның авторын да Лаеш газетасы белән күп нәрсә бәйли, чөнки «Камская новь» битләрендә минем мәкаләләрем дә басыла бит. Кыскасы, без аның белән һәрчак янәшәдә булдык, хәтта бу хакта үзебез белмәсәк тә.

Менә шулай итеп, 54 елдан соң, бер частьтә хезмәт иткән ике иптәш бер-берсен тапты.