Ринат Усмановның йөзеннән елмаю китми, үзе дә ачык һәм аралашучан кеше. Әмма «Иман» спектаклендә ул авыл халкын куркуга салган Дамир Бәдрикеевны уйный. Тормыштагы Ринат белән сәхнәдәге герое арасында нинди аерма бар?
Ринат Кече Елгада туып-үскән. Хәзер ул Казанда яши һәм эшли, ә ял көннәрен туган авылында үткәрә. Ул — Лаеш районының Кече Елга мәдәният йортындагы «Тыслым» үзешчән театры артисты. «Иман» спектаклендә аңа төп тискәре образларның берсе — Дамир Җәмил улы Бәдрикеев роле ышанып тапшырылган.
Очрашуга Ринат хатыны һәм кечкенә кызы белән килде. Театр фойесында нәнисе таганда рәхәтләнеп тирбәлә иде. Бу таганнар спектакльдә гади сәхнә кирәк-ярагы гына түгел: режиссёр Равилә апа аларны буыннарны тоташтыручы, хәтерне һәм балачакны гәүдәләндерүче образ итеп күзаллый.
Кызының шул таганда тирбәлүен карап торганда үзенчәлекле күренеш туа: тамырсызлыкны гәүдәләндерүче артист үзе белән киләчәккә аяк басучы кызын театрга алып килгән. Герое үз юлын югалткан булса, Ринат нәни кызының кулыннан тотып, аңа тормышның беренче адымнарын ясарга ярдәм итә.
«Тормыш хуҗасы» битлеге артында
Дамирның холкы да, язмышы да үзе яшәгән чор һәм мохит тәэсирендә формалашкан. Ул эшлекле, энергияле, төрле мәсьәләләрне хәл итәргә сәләтле. Тыштан караганда, бөтен нәрсә аның кулында кебек. Әмма күңелендә ныклы таяныч булмаганга, бу ышанычлы кыяфәтнең артында күп каршылыклар яшеренә.
Дамир әтисез үскән, әнисе исә гомер буе башкаларның гаилә тормышына көнләшеп яшәгән. Геройның үзенә дә эчке терәк табу насыйп булмаган. Шуңа күрә аның йорты ныклы калкан түгел, ә тышкы күренешне генә каплап торучы пәрдәгә охшаган.
Ул авылны үстерергә омтыла: медпункт, мәктәп һәм китапханә турында кайгырта, Сабантуйны зурлап үткәрергә тели. Ләкин максатына ирешү юлында әхлакый чикләрне дә санга сукмаска мөмкин. Кирәкле нәтиҗә өчен башкаларның йортын җимерергә әзер, өлкәннәр белән тупас сөйләшә, хатын-кызларга кычкыра. Кешеләргә, гаделлеккә һәм биргән сүзгә ышанычын югалткан; аның өчен акча гына ышанычлы булып калган.
Дамирның «Мин барыбер җимерәчәкмен!» дигән соңгы сүзләре үз-үзенә ышануны түгел, ә чарасызлыкны һәм өметсезлекне белдерә.
Геройга карата кызгану уятып буламы?
Ринатка катлаулы бурыч йөкләнгән: тамашачыга Дамирның явызлыгын гына түгел, аның эчке газабын да күрсәтергә кирәк. Бу образ бер үк вакытта читләштерә дә, кызгану хисе дә уята. Ул тамырсыз яшәүгә шулкадәр күнеккән ки, ахыр чиктә тамырларның кирәге юк дип уйлый башлаган. «Монда хуҗа — мин!» дип кычкырса да, аның күңелендә беркемгә дә кирәк булмаудан курку яшеренергә мөмкин.
«Дамирны уйнау миңа кызык. Ул начар кеше түгел, ул бары тик буталып калган. Тамашачы моны аңласын иде», — ди Ринат.
Артистның үз героен ни дәрәҗәдә аңлата алуын ноябрьдәге премьерада күрергә мөмкин булачак.
Проект «Гаилә» илкүләм проектының «Гаилә кыйммәтләре һәм мәдәният инфраструктурасы» федераль проекты кысаларында Россия Мәдәният фонды гранты ярдәмендә тормышка ашырыла.
Нет комментариев