Кайбер көннәрдә вакыт агышы әкренәйгәндәй була — күңелгә сулыш алырга, җылынырга мөмкинлек бирә. Татар Янтыгы авылында узган бәйрәм нәкъ шундый булды. Бу көнне авыл мәдәният йорты диварларында музыка гына түгел, хәтер үзе яңгырады.
«Без — 41 нче ел балалары...» — күзләргә яшь китергән әңгәмәләр шушы тыныч сүзләрдән башланды. Бу яшьләр сугыш урлаган балачакны сагынудан гына түгел иде. Аларның эчендә бирешмәүләренә, исән калуларына һәм бүген янә янәшә, иңгә-иң утырып очрашуларына булган тыныч шатлык та чагылды.
Залны бәйрәмнең беренче минутыннан соңгысына кадәр тальян гармун моңнары һәм баяннарның куе тавышы тутырды. Аларга кушылып борынгы халык җырлары яңгырады, ә тәнәфесләрдә кунаклар онытылып барган милли татар уеннарын яшьләрчә дәрт белән искә төшерде.
Барысы да туганлык рухы белән сугарылган иде. Яңа гына пешерелгән чәйнең хуш исе таралды, ә чәй табыны янында иң мөһиме — озын, ихлас әңгәмәләр кайнады. Татар сый-нигъмәтләре белән сыгылып торган озын өстәлләр артында, куе чәй, чәкчәк һәм өчпочмак янында истәлекләр тагын да җылынды.
Бу көнне Татар Янтыгында өлкән буынга хөрмәт кенә күрсәтмәделәр. Биредә күңелләрне җылыттылар, сугыш урлаган, әмма онытылмаган балачакның бер өлешен һәркемгә кире кайтардылар.
Нет комментариев