Лаешта яшәүче хатын-кыз район газетасында яңалыкларны һәм башка файдалы мәгълүматны һәрчак рәхәтләнеп укый.
Автор фотосы.
Быел сентябрьдә Валентина Александровнага 83 яшь тулган. Ташламалы язылу декадасында редакциягә килгәч, ул безнең белән үз тормышының кечкенә тарихын уртаклашты.
— Гаиләбезне 1941 елда Ярославльдән Татарстанга эвакуацияләделәр. Барыбызны да әнием Лаешка әби янына алып килде. Мәктәптән соң мине Чистай медицина училищесына сөйләм проблемалары аркасында алмадылар, ләкин мин җирле СПТУда механизаторлыкка укырга киттем. Анда без булачак иребез Александр Якимов белән таныштык, ул Балык Бистәсе районыннан килгән иде.
Туйдан соң яшьләр бергәләп Казахстанга эшләргә китәләр. Бер елдан соң, кызлары тугач, гаилә Лаешка кайта, анда Валентина Якимова үз тормышын медицинага якын тармак белән бәйли — ул даруханәдә 40 елга якын эшли. Ире гражданнар оборонасы буенча эшли. Якимовлар гаиләсе ике бала үстерә һәм тәрбияли.
— Инде 50 елдан артык мин җирле «Камская новь» газетасына язылам. Мин яңалыкларны укырга яратам. Районыбызның ничек төзекләндерелүен белү бик кызык.
83 яшендә Валентина Якимова күтәренке күңелле һәм игелекле. Дүрт оныгы һәм ике оныкчыгы турында рәхәтләнеп сөйли. Ул аралашучан. Һәр ярты ел саен редакциягә яраткан гәҗитенә язылырга килә.
Нет комментариев